Ik heb via Skype Robert Smits geïnterviewd, hij is professioneel onderwaterfotograaf en maakt hele mooie foto’s. Robert:’’ Ik doe onderwaterfotografie al 5 jaar met heel veel plezier.’’

Hoe ben je hiermee begonnen?

Robert:’’ Ik ging met een goede vriend op vakantie in Australië, anderhalve maand voor vertrek, bedacht ik me dat daar het Great Barrier Reef ligt (mede door de film ‘Finding Nemo’). Omdat ik vroeger al een paar keer gedoken had en fotografie de rode draad door mijn leven is geweest, wilde ik de onderwaterwereld ook vastleggen. Wij waren van plan om ongeveer 6 duiken te maken op het Great Barrier Reef. Uiteindelijk zijn wij de hele oostkust af geweest en hebben daarbij in totaal 29 duiken gemaakt. Hier werd mijn liefde voor het duiken nog eens bevestigd, hoe gaaf het is! Daarbij ben ik ook opgegroeid met een moeder die altijd een camera bij de hand had. Ik wilde altijd al iets doen met fotografie, ik wist alleen niet wat ik precies wilde gaan fotograferen. Het is in deze tijd erg moeilijk om je fotografisch te onderscheiden, gezien iedereen steeds met een camera of smartphone rondloopt en foto’s schiet. Daarnaast is de onderwaterwereld heel erg misbegrepen en wilde ik dit vastleggen voor andere mensen, om meer bewustwording te krijgen en de mooie taferelen daar beneden te delen met anderen. Dit zijn een beetje de redenen waardoor ik ben begonnen met onderwaterfotografie.’’

Ondertussen heeft Robert al een Facebookpagina Robert Smits Photography en website https://www.robertsmitsphotography.com/ daar staat een selectie van foto`s die Robert heeft gemaakt. Echt de moeite waard om even te gaan kijken.

Op de vraag wat bijzondere momenten waren antwoordt Robert:’’ Een van de bijzonderste momenten was dat ik heb gedoken met een krokodil, daar heb ik ook een foto van gemaakt. Dat lukt misschien maar een keer in je leven. Wat ik ook erg bijzonder vind om te doen is Macrofotografie dan maak je foto`s van kleine diertjes die je (bijna) niet kan zien met het blote oog. Ik doe alleen Macrofotografie met kleine zeediertjes.’’

Op de mooiste plek waar Robert heeft gedoken antwoordt hij: ’’Dat is wel een lastige vraag want op de ene plek zijn hele grote dieren en op de andere weer hele kleine diertjes. En die diertjes zijn weer bijzonder op hun eigen manier. Als ik dan echt moet kiezen dan denk ik toch wel dat de mooiste plek waar ik heb gedoken Indonesië is, omdat daar op sommige plekken hele kleine diertjes zitten die je bijna niet ziet met het blote oog, maar op andere plekken, zitten juist de hele grote dieren. Die diversiteit spreekt mij heel erg aan.’’

Robert probeert nu ook wat terug te doen voor de oceaan.

Robert:’’ Ik probeer mensen te overtuigen waarom het zo belangrijk is om bv haaien te beschermen. Haaien zijn heel belangrijk in het onderwaterleven. Haaien onderhouden de koraalriffen omdat haaien de kleinere vissen opeten die koraal eten. Als haaien er niet meer zouden zijn dan wordt het koraal dus opgegeten en niet meer onderhouden. Daardoor sterven de koralen af, die bijna de helft van de zuurstof op aarde opwekken, waardoor de mens (en alle dieren) op termijn ook in de problemen komen. Er worden op dit moment ongeveer 275.000 haaien per dag gevangen voor hun vinnen en worden na het afsnijden van die vinnen vaak zo terug het water ingegooid waardoor ze stikken omdat ze niet meer kunnen zwemmen om zuurstof binnen te krijgen. Dat is een slechte zaak. Het jammere ook nog is dat haaien een slechte naam hebben gekregen door de media en films zoals Jaws. Ze zijn veelal erg misbegrepen en dat is onterecht!’