Interview Dierentehuis Stevenshage

6 december 2017

Nicolette is beheerder van Dierentehuis Stevenshage. Ze is hier al zo’n 20 jaar werkzaam. Nicolette: ”Ik ben in 1997 begonnen als vrijwilliger en na zes jaar ben ik in dienst genomen. Sinds een aantal jaar ben ik hier de beheerder.” Voordat Nicolette bij het Dierentehuis begon woonde ze in Amerika en werkte ook in een dierenasiel. ”De omstandigheden waren hier best heftig. Ik woonde in New Jersey bij New York en je kan je voorstellen dat we heel veel dieren binnen kregen in zo’n grote stad. Eigenlijk was het te veel van het goede en moesten we soms zelfs gezonde dieren laten inslapen i.v.m. overschotten. Dat is pijnlijk om mee te maken.”

In het Dierentehuis in Nederland zijn de omstandigheden vandaag de dag heel anders. De dieren worden super goed verzorgd door de verzorgers en er zijn wel 60 vrijwilligers in dienst om de dieren in de watten te leggen. Nicolette: ”De dieren hebben bij ons veel plek om zich uit te leven. Vooral in de zomer genieten de dieren van hun buitenverblijf. We hebben zelfs een hondentuin waarin de honden vrij rond kunnen lopen. Ik ben super blij met al de hulp die wij ontvangen. Ik heb een goed team om me heen waarmee ik al lang samenwerk.”

In totaal zijn er op dit moment 69 dieren in het Dierentehuis. De meeste daarvan zijn katten, maar er zijn ook veel honden, knaagdieren en vogels. Nicolette: ”Naast de asieldieren hebben we ook pensiondieren. Dit zijn dieren die bij ons logeren als de baasjes bijvoorbeeld op vakantie gaan.”

Nicolette zelf heeft twee honden en een kat in huis. Nicolette: ”Op dit moment heb ik ook een asielhond in huis. We willen erachter komen hoe het dier reageert op situaties zodat we kunnen kijken bij welke baasjes de hond het beste past. Gelukkig vind mijn man al die dieren ook leuk om te verzorgen, ook al is deze asielhond zo klein als een cavia en misschien wel twee keer zo licht als mijn kat, haha.”

Op de vraag wat Nicolette zo leuk en minder leuk vindt aan dit werk, antwoordt ze: ”We vinden weleens huisdieren die al een tijd vermist zijn en het doet me altijd goed om de mensen op te bellen en blij te kunnen maken met goed nieuws. Daarnaast word ik altijd blij als we goede baasjes vinden voor een van onze asieldieren. Het mindere aan mijn werk is dat mensen weleens boos worden als wij bijvoorbeeld hun huisdier per ongeluk als vermist aanzien. Echter proberen wij altijd het beste voor het dier te doen.”