Mijn volgende weetje in de categorie zee gaat over de Californische zeeleeuw. De zeeleeuw komt zoals de naam al aangeeft langs rotsen en stranden voor aan de Californische kust en de westkust van Canada. De zeeleeuwen zijn zeer intelligente dieren die makkelijk met mensen om kunnen gaan en daarom zijn ze ook vaak in dolfinaria te zien. Echter hou ik er meer van om de dieren in het wild te zien.

Mannetje wegen meestal rond de 300 kg en worden tussen de 2 en 2,4 meter lang. Dat is een stuk langer en zwaarder dan de vrouwtjes. De vacht van een mannetje is donker/chocoladebruin en bevat dikke zwarte manen. De vacht van vrouwtjes is geelbruin. Bij natte omstandigheden lijkt de vacht van een vrouwtje zwart te worden. De Californische zeeleeuw heeft voorpoten die erg krachtig zijn. Die kracht heeft hij nodig om zich voort te bewegen in de zee. De achterpoten gebruikt hij in het water om te sturen. Onder water heeft de zeeleeuw goed zicht- en reukvermogen. Hierdoor kan hij gemakkelijk jagen. Boven water ziet hij echter erg slecht. Alleen plotselinge gevaren zoals grote dieren, weersveranderingen en harde geluiden worden opgemerkt. Hierdoor vluchten alle zeeleeuwen direct het water in. De voortbeweging van de zeeleeuw is vlug. Hij kan zowel op het land als in het water snelheden bereiken richting de 30 km per uur. Het grootste gedeelte van de dag slaapt de zeeleeuw echter. Dit doet hij soms zelfs in het water vlak bij de kust.

De Californische zeeleeuw jagen veelal ‘s nachts op vissoorten, inktvissen, schelpdieren en kreeftachtige. Het mannetje eet voor de paringstijd erg veel zodat zijn vetlaag groot wordt en hij zich dan goed kan verdedigen tegenover andere zeeleeuwen bij de jacht op vrouwtjes. Tijdens paringstijd eet het mannetje soms wel 70 dagen niet, omdat hij bezig is met verdedigen en vechten. Deze ontwikkelingen spelen zich af rond de Californische kust in de zomermaanden. In de andere maanden verdwijnen de mannetjes en vestigen ze zich in het Noorden rond de Canadese kust.

De Californische zeeleeuw zijn erg speels. Ze laten zich bijvoorbeeld meevoeren door golven, achtervolgen elkaar, maken pirouetjes en gooien dingen in de lucht om ze vervolgens weer op te vangen. Echter liggen er ook gevaren op de loer. Grote vissen als orka’s en haaien bijvoorbeeld. Vroeger was de mens ook een gevaar voor de dieren, toen er op gejaagd werd. Nu is dat verboden, maar toch komen ze nog weleens in visnetten terecht of komen in gevaar door afval wat in het water wordt gedumpt. Gelukkig is het diertje niet meer bedreigd en zijn er opvangcentra voor noodgevallen.